Σύμφωνα με τα παραπάνω, η Ομοσπονδιακή Δομή ενός Κράτους, όπως γιά παράδειγμα της Ελβετίας, είναι το πλέον εύφορο έδαφος γιά ν' ανθήσει η Άμεση Δημοκρατία. Στην περίπτωση δε της Χώρας μας, θα μπορούσε να συμβεί, εάν οι Περιφέρειες (Καλλικράτης) μετεξελίσσονταν σε Ομοσπονδιακά Κρατίδια, κάτι που δεν είναι πολύ δύσκολο στην εφαρμογή του, ενώ μπορεί να μας προφυλάξει από εσφαλμένες Λαϊκές Ετυμηγορίες, οι οποίες παραδίδουν την Απόλυτη Εξουσία σε Κόμματα ενός Ανδρός, τα οποία υπεξαιρούν την Ψήφο με παραπλανητικές υποσχέσεις. Περαιτέρω, έχουμε την άποψη ότι η Μικτή Οικονομία, στην οποία τόσο το Κράτος, όσο κι οι Πολίτες, έχουν μοιράσει δίκαια και συνετά καλύτερα τις Εξουσίες και τις Δραστηριότητες μεταξύ τους, είναι η μοναδική ίσως Λύση του Προβλήματος. Παρά το ότι δε καταφέραμε να βαδίσουμε από τις Φυλές στις Πόλεις-Κράτη, καθώς επίσης από τις Πόλεις-Κράτη στα Εθνικά Κράτη με απόλυτη επιτυχία, δεν μπορούμε να ισχυρισθούμε το ίδιο ούτε γιά τις Διακρατικές Ενώσεις ούτε και γιά την Παγκοσμιοποίηση, ενώ καμία Νομισματική Ένωση μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να επιβιώσει. Πολλοί από εμάς επιθυμούμε πράγματι να γίνουμε Ευρωπαίοι Πολίτες και στη συνέχεια Πολίτες του Κόσμου, αντί Έλληνες, Γερμανοί κλπ. Εν τούτοις, υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ των επιθυμιών μας, των υποσυνείδητων ενστάσεων μας, καθώς επίσης των δυνατοτήτων μας, μιά απόσταση που απαιτεί πάρα πολύ χρόνο γιά να διανυθεί ομαλά.
Το Σύστημα της Mικτής Oικονομίας, σε συνθήκες Άμεσης Δημοκρατίας, είναι ίσως το μόνο που δεν έχει αποτύχει ακόμη, αφού έχει μερικώς εφαρμοσθεί μόνο στην Ελβετία και σε κάποια άλλη μορφή και στην Καλιφόρνια. Το Σύστημα της Ελεύθερης Αγοράς δεν έχει αποτύχει στην εποχή μας, απλώς δεν έχει γίνει ακόμη η προσπάθεια σωστής εφαρμογής του. Στο συγκεκριμένο Σύστημα, το Κράτος πρέπει να έχει τη δυνατότητα να καθορίζει τους Κανόνες Λειτουργίας των Επιχειρήσεων, ρυθμίζοντας την Ελεύθερη Αγορά με κριτήριο το Κοινό περί Δικαίου Αίσθημα. Με τη βοήθεια Επιτροπών Ανταγωνισμού, οφείλει να διατηρεί το Μέγεθος των Επιχειρήσεων σε λογικά πλαίσια, καθώς επίσης να επιβλέπει με μεγάλη αυστηρότητα τη λειτουργία του Χρηματοπιστωτικού Τομέα, με τη βοήθεια μίας Κεντρικής Τράπεζας, η οποία είναι απαράδεκτο ν' ανήκει σε Ιδιώτες, όπως δυστυχώς συμβαίνει με την Τράπεζα της Ελλάδας, τη Fed κλπ.
Σε γενικές γραμμές λοιπόν, το Κράτος πρέπει ν' απαγορεύει τη μόχλευση, τα Παράγωγα επίσης, να υποχρεώνει τις Τράπεζες να δανείζουν μόνο τις Καταθέσεις τους, να τις διαχωρίζει σ' Εμπορικές-Επενδυτικές (Glass-Steagall), τεμαχίζοντας τις υπερβολικά μεγάλες, να διώκει τη Φοροαποφυγή των Πολυεθνικών (κατάργηση των off shore Εταιρειών, έλεγχος των Υπερτιμολογήσεων κλπ.), καθώς επίσης όλα όσα ευρίσκονται προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση. Από την άλλη πλευρά, θα πρέπει να έχει στην αποκλειστική ιδιοκτησία του όλες τις Κοινωφελείς Επιχειρήσεις (Ενέργεια, Ύδρευση), ορισμένες Στρατηγικές (Λιμάνια), καθώς επίσης κάποιες εν δυνάμει Κερδοφόρες, τον ΟΠΑΠ για παράδειγμα, έτσι ώστε να μην εξαρτάται από τους Επιχειρηματίες και να μπορεί να αντιπαρατίθεται μαζί τους. Επειδή όμως το Δημόσιο είναι συνήθως επιρρεπές στη Διαφθορά, στη Διαπλοκή, στην Κακοδιαχείριση κλπ., οφείλουν οι Πολίτες να συμμετέχουν ενεργά στη Λειτουργία του, ιδιαίτερα στον Έλεγχο του. Στα πλαίσια αυτά, θεωρούμε ότι το Πολίτευμα της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας πρέπει ν' αντικατασταθεί από τη Φιλελεύθερη, Άμεση Δημοκρατία, έτσι όπως αυτή εφαρμόζεται από την Ελβετία και μάλλον προετοιμάζεται από τη Γερμανία, δυστυχώς δυσλειτουργεί στην Καλιφόρνια, από την οποία όμως οφείλουμε ν' αντλήσουμε διδάγματα, όπως κι από κάποιες άλλες εξελίξεις στις Η.Π.Α. Πρώτη προτεραιότητα της Άμεσης Δημοκρατίας στη Χώρα μας οφείλει να είναι η δημιουργία Εξειδικευμένων Επιτροπών Πολιτών, οι οποίοι θα διορίζονται σ' ετήσια βάση με Κλήρο, μεταξύ αυτών που θα υποβάλλουν Αιτήματα Επιλογής τους, ανάλογα με το Γνωστικό Πεδίο τους. Αυτές οι Επιτροπές, θα έχουν Σκοπό τους τον Έλεγχο όλων των Δραστηριοτήτων του Δημοσίου, συμπεριλαμβανομένων των Λογιστικών Καταστάσεων, καθώς επίσης των Ισολογισμών των Πολιτικών Κομμάτων, κυρίως των Κομμάτων Εξουσίας. Όλες οι Καταστάσεις κι οι Ισολογισμοί των Κομμάτων, καθώς επίσης του Στενότερου ή Ευρύτερου Δημόσιου, με τα ανάλογα Ενημερωτικά, όπως συμβαίνει με τις Εισηγμένες Εταιρείες, οφείλουν να προετοιμάζονται και ν' αναρτώνται με Διαφάνεια στο Διαδίκτυο, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμες, όχι μόνο στις Επιτροπές, αλλά σε όλους τους Πολίτες, οι οποίοι οφείλουν να είναι Ενεργοί, όπως και στα ΜΜΕ. Άλλες Επιτροπές Πολιτών πρέπει να ελέγχουν τους εκάστοτε Νόμους που ψηφίζονται από το Κοινοβούλιο, με τους σημαντικότερους από αυτούς να προϋποθέτουν Δημοψηφίσματα, όπως συμβαίνει στην Ελβετία. Για παράδειγμα, η Προσφυγή της Χώρας σ' έναν Διεθνή Οργανισμό, όπως στο ΔΝΤ, όφειλε να είναι Απόφαση του Συνόλου των Πολιτών της, επίσης όλοι οι Νόμοι, οι οποίοι αφορούν σοβαρά θέματα των Βουλευτών της (Ευθύνες Υπουργών κλπ.). Το ίδιο ισχύει και γιά τις Επιτροπές Ελέγχου Οικονομικών Σκανδάλων του Δημοσίου, έτσι ώστε να μην είναι οι ίδιοι αυτοί που ελέγχονται κι ελέγχουν.
Η Άμεση Δημοκρατία οφείλει να στηρίζεται:
(α) Σ' ένα σύνολο Υγιών Θεσμών, οι οποίοι καθορίζουν επακριβώς το πλαίσιο, μέσα στο οποίο αναπτύσσονται όλοι οι Πολίτες, συναγωνιζόμενοι με Ίσους Όρους.
(β) Σ' ένα σύνολο Συνειδητών Πολιτών, το οποίο να κατανοεί επαρκώς τις Αρχές της Οικονομίας και της Δημοκρατίας ή τουλάχιστον να έχει διαμορφώσει έναν χαρακτήρα συνεπή προς τον συγκεκριμένο τρόπο ζωής. &
(γ) Σε μιά Υψηλής Ποιότητας Ηγεσία, η οποία να μπορεί να κατευθύνει Ορθολογικά το Κράτος κι όχι απλώς να διαχειρίζεται τον Δημόσιο Πλούτο, επίσης να διαφυλάσσει τη Χώρα της, τουλάχιστον στις Κρίσιμες Στιγμές, χωρίς ποτέ να επιτρέπει σε τρίτους να την προσβάλλουν. Τ' απολύτως απαραίτητα Χαρίσματα που πρέπει να διαθέτει η Ηγεσία αυτή δεν είναι άλλα από το να μπορεί να πείθει τεκμηριωμένα, να εμπνέει και να διδάσκει, να εκπαιδεύει δηλαδή τους Κυβερνωμένους.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ.
