Προτάσεις γιά το Ελληνικό Ελαιόλαδο.
Το Ελαιόλαδο είναι ίσως το σημαντικότερο Αγροτικό Προϊόν της Χώρας που προσέφερε τα μέγιστα στην Οικονομική της Ανάπτυξη κι έζησε εκατοντάδες Οικογένειες που ασχολούνται γενικώς με το Προϊόν. Δυστυχώς, όλες οι συζητήσεις που διεξάγονται στον Δημόσιο Χώρο σχετικά με την Οικονομική κι Αναπτυξιακή Στρατηγική της Ελλάδας, αγνοούν τη σπουδαιότητα αυτού του σημαντικού Προϊόντος και τα πολλαπλά υλικά οφέλη που μπορεί να προσφέρει στην Ελληνική Οικονομία. Επιπλέον, η έως τώρα πρακτική των Ελληνικών Κυβερνήσεων διαπνέεται, ως προς το θέμα του Ελαιολάδου, από μιά Αντιαναπτυξιακή Λογική, αφού η Διαχείρισή του γίνεται εκτός Ελλάδος. Υπολογίζεται ότι το 10% του παραγόμενου Ελαιολάδου τυποποιείται κι ότι το υπόλοιπο εξάγεται χύμα, σε Τιμές που αποφασίζουν οι Αγοραστές, οι οποίες πολλές φορές δεν καλύπτουν καν το Κόστος Παραγωγής. Το ποιοτικότερο Ελαιόλαδο που παράγεται στον πλανήτη δεν μπορεί να μπει με τον τρόπο και την Τιμή που πρέπει στα ράφια των μεγάλων Σουπερμάρκετ της Ευρώπης. Σε αυτό το πλαίσιο, είμαστε υποχρεωμένοι να επιστρέψουμε σε μία κατάσταση στην οποία η Ελληνική Οικονομία βρισκόταν πριν από 25-30 χρόνια. Η απαραίτητη ενίσχυση της εξαγωγικής προσπάθειας, ιδιαίτερα αυτής που σχετίζεται με την Αγροτική Παραγωγή, πρέπει να γίνει με την προώθηση μίας θεσμικά Φιλελεύθερης, Αναπτυξιακής Νομοθεσίας. Οι Αρμόδιοι Υπουργοί οφείλουν να ρωτήσουν τους Παραγωγούς και τους Εμπόρους του Ελαιολάδου ως γνώστες των πραγματικών δεδομένων της κατάστασης. Υπάρχουν εκτός των τειχών των Υπουργείων τους άνθρωποι που μπορούν να τους δώσουν τα φώτα τους αμισθί.
Προτείνονω 2 Θεσμικά Μέτρα που μπορούν να βοηθήσουν πολλαπλώς όλους όσους σχετίζονται με την Παραγωγή και Διάθεση του εν λόγω Προϊόντος και την Ελληνική Οικονομία εν γένει:
Το πρώτο Θεσμικό μέτρο είναι η νομοθετική εφαρμογή προς όλες τις Τράπεζες γιά υποχρεωτική, αυθημερόν, Χρηματοδότηση με την Εγγύηση του Δημοσίου, κάθε Εξαγωγής Τυποποιημένου Ελαιολάδου προς οιαδήποτε Χώρα, όπως γινόταν πριν πολλές 10ετίες, τότε που τα πενιχρά Αποθέματα των Τραπεζών χρηματοδοτούσαν τις Εξαγωγικές Επιχειρήσεις με μειωμένο Επιτόκιο κατά 60% κι ό,τι περίσσευε διατίθετο γιά τις λοιπές ανάγκες της Οικονομίας. & Το δεύτερο Θεσμικό Μέτρο σχετίζεται με την απορρόφηση του παραγόμενου Προϊόντος την ώρα της Παραγωγής από Πολυεθνικές οι οποίες το απαξιώνουν, σε Τιμές που δεν καλύπτουν καν το Κόστος Παραγωγής. Άμεσο αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι να χειροτερεύει η Ποιότητα του Προϊόντος, αφού ο Παραγωγός δεν έχει Κίνητρο γιά να επενδύσει σε καλύτερες Καλλιέργειες. Η Πρότασή μας είναι: όταν το επίπεδο των Τιμών πέφτει κάτω από ένα όριο που δεν καλύπτει πλέον το Κόστος Παραγωγής, να καταθέτει ο Παραγωγός στην Τράπεζα την Απόδειξη Παρακαταθήκης Ελαιολάδου που του εκδίδει ο Ελαιουργός που αναλαμβάνει τη φύλαξή του και μαζί με την Εγγύηση του Ελαιουργού να λαμβάνει μία Χρηματοδότηση που θ' αντιστοιχεί στο 70% της τρέχουσας αξίας του Ελαιολάδου που έχει στην κατοχή του.
Αυτά τα 2 Μέτρα εάν σχεδιαστούν κι εφαρμοστούν άμεσα, μέσα σε μία 5ετία, θα οδηγήσουν στην Εξαγωγή του 100% του παραγόμενου Ελαιολάδου ως Τυποποιημένου Ελληνικού Προϊόντος με πολλαπλά οφέλη γιά την Ελληνική Οικονομία. Η Χώρα χρειάζεται ν' αξιοποιήσει όλες τις βαριές της μεταβλητές. Πέρα από το Ναυτιλιακό και Τουριστικό Συνάλλαγμα, που είναι πολύ σημαντικά γιά την Ανάπτυξη, πρέπει να μετουσιώσει σε συνάλλαγμα το πιό σημαντικό Προϊόν που παράγει η ελληνική γη, το μοναδικό Ελληνικό Ελαιόλαδο.
Βασίλειος Γκίκας, Οικονομολόγος - Ακαδημαϊκός.
Το Ελαιόλαδο είναι ίσως το σημαντικότερο Αγροτικό Προϊόν της Χώρας που προσέφερε τα μέγιστα στην Οικονομική της Ανάπτυξη κι έζησε εκατοντάδες Οικογένειες που ασχολούνται γενικώς με το Προϊόν. Δυστυχώς, όλες οι συζητήσεις που διεξάγονται στον Δημόσιο Χώρο σχετικά με την Οικονομική κι Αναπτυξιακή Στρατηγική της Ελλάδας, αγνοούν τη σπουδαιότητα αυτού του σημαντικού Προϊόντος και τα πολλαπλά υλικά οφέλη που μπορεί να προσφέρει στην Ελληνική Οικονομία. Επιπλέον, η έως τώρα πρακτική των Ελληνικών Κυβερνήσεων διαπνέεται, ως προς το θέμα του Ελαιολάδου, από μιά Αντιαναπτυξιακή Λογική, αφού η Διαχείρισή του γίνεται εκτός Ελλάδος. Υπολογίζεται ότι το 10% του παραγόμενου Ελαιολάδου τυποποιείται κι ότι το υπόλοιπο εξάγεται χύμα, σε Τιμές που αποφασίζουν οι Αγοραστές, οι οποίες πολλές φορές δεν καλύπτουν καν το Κόστος Παραγωγής. Το ποιοτικότερο Ελαιόλαδο που παράγεται στον πλανήτη δεν μπορεί να μπει με τον τρόπο και την Τιμή που πρέπει στα ράφια των μεγάλων Σουπερμάρκετ της Ευρώπης. Σε αυτό το πλαίσιο, είμαστε υποχρεωμένοι να επιστρέψουμε σε μία κατάσταση στην οποία η Ελληνική Οικονομία βρισκόταν πριν από 25-30 χρόνια. Η απαραίτητη ενίσχυση της εξαγωγικής προσπάθειας, ιδιαίτερα αυτής που σχετίζεται με την Αγροτική Παραγωγή, πρέπει να γίνει με την προώθηση μίας θεσμικά Φιλελεύθερης, Αναπτυξιακής Νομοθεσίας. Οι Αρμόδιοι Υπουργοί οφείλουν να ρωτήσουν τους Παραγωγούς και τους Εμπόρους του Ελαιολάδου ως γνώστες των πραγματικών δεδομένων της κατάστασης. Υπάρχουν εκτός των τειχών των Υπουργείων τους άνθρωποι που μπορούν να τους δώσουν τα φώτα τους αμισθί.
Προτείνονω 2 Θεσμικά Μέτρα που μπορούν να βοηθήσουν πολλαπλώς όλους όσους σχετίζονται με την Παραγωγή και Διάθεση του εν λόγω Προϊόντος και την Ελληνική Οικονομία εν γένει:
Το πρώτο Θεσμικό μέτρο είναι η νομοθετική εφαρμογή προς όλες τις Τράπεζες γιά υποχρεωτική, αυθημερόν, Χρηματοδότηση με την Εγγύηση του Δημοσίου, κάθε Εξαγωγής Τυποποιημένου Ελαιολάδου προς οιαδήποτε Χώρα, όπως γινόταν πριν πολλές 10ετίες, τότε που τα πενιχρά Αποθέματα των Τραπεζών χρηματοδοτούσαν τις Εξαγωγικές Επιχειρήσεις με μειωμένο Επιτόκιο κατά 60% κι ό,τι περίσσευε διατίθετο γιά τις λοιπές ανάγκες της Οικονομίας. & Το δεύτερο Θεσμικό Μέτρο σχετίζεται με την απορρόφηση του παραγόμενου Προϊόντος την ώρα της Παραγωγής από Πολυεθνικές οι οποίες το απαξιώνουν, σε Τιμές που δεν καλύπτουν καν το Κόστος Παραγωγής. Άμεσο αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι να χειροτερεύει η Ποιότητα του Προϊόντος, αφού ο Παραγωγός δεν έχει Κίνητρο γιά να επενδύσει σε καλύτερες Καλλιέργειες. Η Πρότασή μας είναι: όταν το επίπεδο των Τιμών πέφτει κάτω από ένα όριο που δεν καλύπτει πλέον το Κόστος Παραγωγής, να καταθέτει ο Παραγωγός στην Τράπεζα την Απόδειξη Παρακαταθήκης Ελαιολάδου που του εκδίδει ο Ελαιουργός που αναλαμβάνει τη φύλαξή του και μαζί με την Εγγύηση του Ελαιουργού να λαμβάνει μία Χρηματοδότηση που θ' αντιστοιχεί στο 70% της τρέχουσας αξίας του Ελαιολάδου που έχει στην κατοχή του.
Αυτά τα 2 Μέτρα εάν σχεδιαστούν κι εφαρμοστούν άμεσα, μέσα σε μία 5ετία, θα οδηγήσουν στην Εξαγωγή του 100% του παραγόμενου Ελαιολάδου ως Τυποποιημένου Ελληνικού Προϊόντος με πολλαπλά οφέλη γιά την Ελληνική Οικονομία. Η Χώρα χρειάζεται ν' αξιοποιήσει όλες τις βαριές της μεταβλητές. Πέρα από το Ναυτιλιακό και Τουριστικό Συνάλλαγμα, που είναι πολύ σημαντικά γιά την Ανάπτυξη, πρέπει να μετουσιώσει σε συνάλλαγμα το πιό σημαντικό Προϊόν που παράγει η ελληνική γη, το μοναδικό Ελληνικό Ελαιόλαδο.
Βασίλειος Γκίκας, Οικονομολόγος - Ακαδημαϊκός.
