Λέξεις όπως Μεταρρυθμίσεις, Λιτότητα, Ανάπτυξη, Εξυγίανση, Επανακεφαλαιοποίηση, Ευελιξία, Υποτίμηση, Ανταγωνιστικότητα, Χρεοκοπία κλπ, λειτουργούν απειλητικά στο μυαλό μας
Ο Σχεδιασμός της Νέας Γλώσσας είναι τέτοιος, ώστε να επιτυγχάνει τον έλεγχο της σκέψης και του συναισθήματος, να μεταβάλλει τις Ανθρώπινες Σχέσεις και την Κοινωνία. Να ελέγχει τη ίδια της κοινωνία. Η γλώσσα της Εξουσίας, μιά Εξουσία άπληστη και φιλόδοξη γιά Δύναμη και Κυριαρχία, τροποποιεί το νόημα της σχέσης των λέξεων με τα πράγματα και σχεδιάζεται με σκοπό την νομιμοποίηση της. Η συμβολική Βία μέσω της γλώσσας, αποσκοπεί στην επικύρωση και νομιμοποίηση της Κυρίαρχης Εξουσίας, με τον μονομερή ορισμό της Κοινωνικής Πραγματικότητας, με το να θυματοποιήσουν τον εαυτό τους οι Κυριαρχούμενοι. Είναι ένα είδος γλώσσας σχεδιασμένης να μειώσει το πεδίο της σκέψης, να καταστήσει όλους τους εναλλακτικούς τρόπους σκέψης αδύνατους. Είναι διγλωσσία, διπλή γλώσσα (doublethink), η οποία υποκρίνεται την Επικοινωνία, μεταστρέφει το κακό σε καλό, το αρνητικό σε θετικό, το απεχθές σ' ελκυστικό ή ανεκτό, αποφεύγει ή αποδίδει ευθύνες, δημιουργεί μιά αντίφαση μεταξύ του πραγματικού και φαινομενικού νοήματος και παραλλάσει κι αποκρύβει την Σκέψη. Είναι η γλώσσα της Εξουσίας και της χειραγώγησης, η γλώσσα αναπαραγωγής της Ηγεμονίας και της αυτο-υποταγής, που εγκλωβίζει τη Σκέψη σε ένα πεδίο αφαιρέσεων, μέσω του οποίου συντελείται η Ιδεολογική Κυριαρχία.
Ισχύει ο ισχυρισμός ότι εξελίσσεται μπροστά μας ο Ολοκληρωτισμός της Αγοράς. Το μοντέλο του Homo Oeconomicus, προπαγανδίζεται ως το θεμελιώδες μοντέλο συμπεριφοράς γιά όλες τις Επιστήμες, ενώ το γεγονός ότι η Οικονομική Ιδεολογία εξαπλώνεται και καταλαμβάνει όλη την Κοινωνία, αποτελεί ένα είδος Θρησκευτικής Θεσμικής Επανάστασης. Αυτός ο νέος Ολοκληρωτισμός δεν χρειάζεται όπλα γιά την επιβολή του, μόνο τ' Ορθολογικό Κράτος κι η νέα γλώσσα. Δεν μοιάζει ο νέος Ολοκληρωτισμός με τον παλιό. Στα σημερινά Καθεστώτα η πειθώ των Μαζών γιά τα καλά της Υποτέλειας περνάει από τα Υπουργεία Προπαγάνδας, τους Εκδότες Εφημερίδων και τους Καθηγητές. Οι εμπνευστές αυτού του Σχεδίου, γιά την κατασκευή αυτού του Καινούριου Κόσμου, γιά τα ευρωπαϊκά δεδομένα, δεν κρύβουν την πρόθεσή τους στο να συνθλίβουν ανθρώπους και Κοινωνίες, με σκοπό το Κέρδος. Η διάχυση της νέας γλώσσας γίνεται συντονισμένα μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κέντρων Εξουσίας, των ΜΜΕ και ενός πλήθους Καθηγητών της Οικονομικής Επιστήμης, που προσδίδουν εγκυρότητα στη γλώσσα της Εξουσίας. Η αποτελεσματικότητα αυτής της γλώσσας οφείλεται στο γεγονός ότι αξιοποιεί ένα μεγάλο μέρος των σημασιολογικών γλωσσικών μηχανισμών της συνηθισμένης Πολιτικής Γλώσσας, όπως ο ευφημισμός, οι τεχνικο-επιστημονικοί όροι, η ξύλινη γλώσσα κι οι ρητορισμοί. Στο επίκεντρο της δομής της χρησιμοποιεί τον Λόγο με λέξεις των οποίων το νόημα έχει μεταστραφεί στο αντίθετό του. Αυτό καθιστά τον Λόγο ικανό να προκαλεί διπλή δράση: μεταφέρει ένα υποτιθέμενο σαφές μήνυμα με τις μεμονωμένες λέξεις κι ένα αόριστο κι ασαφές σε σχέση με τα συμφραζόμενα. Αποτέλεσμα είναι το άτομο να προσλαμβάνει το διπλό μήνυμα, αλλά καθώς στο Γνωστικό του Πεδίο εμφανίζεται με μιά αντιφατικότητα, να βρίσκεται σε κατάσταση Γνωστικής Ασυμφωνίας. Η κατάσταση της Γνωστικής Ασυμφωνίαςδημιουργεί τέτοια δυσάρεστη ένταση, ώστε το άτομο εφαρμόζει ποικίλες Στρατηγικές γιά την επίλυσή της. Πειραματικά έχει αποδειχθεί ότι κατά μεγάλο μέρος τ' άτομα επιλύουν τη σύγκρουση είτε με άρνηση είτε μ' εγκατάλειψη, σε λύσεις που χορηγούνται από πρόσωπα και Θεσμούς με συμβολική Εξουσία.
Η λέξη Ανάπτυξη μεταφέρει ένα θετικό μήνυμα. Όμως, η Κοινωνική Εμπειρία του καθενός τον κάνει να υποψιάζεται ότι αυτό εμπεριέχει κάτι απειλητικό. Έτσι, το άτομο εκλαμβάνει ένα αντιφατικό διπλό μήνυμα, που δημιουργεί Γνωστική Ασυμφωνία. Η ασάφεια του Όρου Ανάπτυξη, που δεν αποτελεί σχήμα ευφημισμού, αποκρύπτει το γεγονός ότι υπάρχουν πολλά είδη Ανάπτυξης κι ότι στα πλαίσια της Νεοφιλελεύθερης Ιδεολογίας αφορά την αυξημένη Κερδοφορία του Κεφαλαίου. Η λέξη Ανάπτυξη αποκαθίσταται μέσα στη φράση "γιά να επέλθει Ανάπτυξη χρειάζεται ευελιξία στην Αγορά Εργασίας". Η ευελιξία στην Αγορά Εργασίας αποτελεί σχήμα ευφημισμού του "δούλευε μ' ελάχιστα χρήματα" κι είναι μέρος της ξύλινης επιστημονικής γλώσσας. Έτσι, η μεταφορά της φράσης στη καθημερινή γλώσσα είναι: γιά να υπάρξει Κερδοφορία του Κεφαλαίου, πρέπει να μειωθούν οι Αποδοχές. Έτσι, η Ανάπτυξη αναφέρεται στην Υπανάπτυξη των Χαμηλότερων Τάξεων. Γι' αυτό, η Επίσημη Ρητορική χρησιμοποιεί τη λέξη Ανάπτυξη ανεξάρτητα από τους προσδιορισμούς της, ώστε να δημιουργήσει Γνωστική Ασυμφωνία και να νομιμοποιήσει τα Μέτρα Δημοσιονομικής Προσαρμογής: τα Μέτρα Αναδιανομής του Πλούτου από τους Φτωχούς στους Πλούσιους.
Η λέξη Μεταρρύθμιση, ενώ στην αρχική της σημασία, αναφέρεται στη διαδικασία μεταβολής του Θεσμκού Πλαισίου, ώστε να ρυθμιστεί η Κεφαλαιοκρατική Αυθαιρεσία, στη νέα γλώσσα αποκτά το αντίθετο περιεχόμενο. Σημαίνει την Απορρύθμιση των Φιλολαϊκών Ρυθμίσεων και την Επαναρύθμισή τους, με γνώμονα τα Καπιταλιστικά Συμφέροντα. Η Μεταρρύθμιση είναι μιά Αντιμεταρρύθμιση, που οικειοποιείται τη δυναμική της Μεταρρύθμισης. Αποτελεί τυπικό δείγμα της διπλής γλώσσας, που αποσκοπεί στην παραπλάνηση και τη Συναίνεση. Αυτή η ιδιότητα της διπλής γλώσσας, το γεγονός ότι το άμεσο μήνυμα κρύβει ένα αντίθετο σημασιολογικά μήνυμα, την καθιστά σχεδόν άτρωτη από την Κριτική Σκέψη. Η επιχειρηματολογία έναντι της διπλής γλώσσας οδηγείται σε αδιέξοδο, διότι πρόκειται γιά έναν πονηρό Λόγο, που αποβλέπει στον Έλεγχο κι όχι στην Επικοινωνία. Αν η Αντιπολίτευση αμφισβητήσει τη Ρητορική της Κυβέρνησης αναφορικά με την Ανάπτυξη, θα κατηγορηθεί ως Συμμορία που απεργάζεται το κακό της Χώρας. Επιβάλλεται η ανάλυση της διπλής γλώσσας σε συνάρτηση με τη όλη κατάσταση: ποιός λέει τι, σε ποιόν, κάτω από ποιές συνθήκες και περιστάσεις, με ποιό σκοπό και με ποιό αποτέλεσμα.
Η γλώσσα είναι ένα σημαντικό μέρος της Νέας Τάξης Πραγμάτων: πρώτον διότι επιβάλλοντας την Νέα Τάξη στο υποκείμενο, επιφέρει μιά αυτοπαθή διαδικασία αποτύπωσης νέων αναπαραστάσεων του κόσμου, έναν νέο Λόγο. & Δεύτερον, διότι οι νέοι τρόποι χρήσης της γλώσσας, τα νέα είδη, είναι ένα απαραίτητο μέρος της Νέας Τάξης. Έτσι, το Σχέδιο της Νέας Τάξης Πραγμάτων, είναι εν μέρει ένα γλωσσικό Σχέδιο. Αντίστοιχα, ο αγώνας ενάντια στην Νέα Τάξη, είναι εν μέρει αγώνας στο πεδίο της γλώσσας.
Βασίλειος Γκίκας, Ακαδημαϊκός.
