Η σημερινή δυσμενέστατη θέση των Ελλήνων Πολιτών κι οι
αιτίες της.
Συχνά, κατά την υλοποίηση της Πολιτικής Βούλησης, που
σχεδιάζεται με γνώμονα τη Δημοσιονομική Προσαρμογή, αποσκοπώντας αποκλειστικά
στη τιθάσευση της Ύφεσης, αντιτίθενται Θεμελιώδεις Αρχές Δικαίου, θίγονται
κεκτημένα Ατομικά Δικαιώματα, δημιουργείται κοινωνική αβεβαιότητα και τελικά
καθίσταται νεφελώδης η σχέση μεταξύ Κράτους και Πολιτών.
Από το 2010 η Ελλάδα βρίσκεται σε καθεστώς Δημοσιονομικής
Επιτήρησης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το
Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κι οδηγήθηκε, προκειμένου να προστατευτεί η Εθνική
της Οικονομία, στην εφαρμογή Μνημονίων Συνεννόησης - Συνεργασίας (Memorandum of
Understanding), που προέβλεπαν τη λήψη επειγόντων Μέτρων γιά την αντιμετώπιση
της Δημοσιονομικής Κρίσης και τη μείωση των Δημοσιονομικών Ελλειμμάτων. Η
επιβολή οριζόντιων περικοπών Εισοδήματος επέφερε στους Έλληνες Πολίτες
βαρύτατες απώλειες στις Αποδοχές τους και τους οδήγησε σ' ένα βιοτικό επίπεδο
αντίστοιχο του ισχύοντος πριν από 3 τουλάχιστον δεκαετίες. Έτσι, περισσότερο
σήμερα παρά ποτέ, βιώνουμε τις συνέπειες μίας συγκρουσιακής σχέσης Κράτους -
Κοινωνίας, καθόσον είναι αυτή η παρούσα Δημοσιονομική κατάσταση που, στο όνομα
της επίτευξης των Ποσοτικών Στόχων, επιβάλλει τη λήψη επαχθών Μέτρων, με
αποτέλεσμα να δοκιμάζονται οι αντοχές των Πολιτών, να επηρεάζεται καταλυτικά η
καθημερινότητά τους κι εν τέλει να δυναμιτίζεται η προοπτική και το όραμα
Κοινωνικής Προόδου κι Ευημερίας.
Το Κράτος πρέπει να παράγει Πολιτική και ν' ασκεί Διοίκηση
με τις Λειτουργίες και τα Όργανά του, καθώς είναι πρόδηλα αδύνατο να παραμένει
στατικό κατά την ενάσκηση των Αρμοδιοτήτων του. Εντούτοις, είναι απαραίτητο σε
μιά ευνομούμενη Πολιτεία να εντοπίζεται και να διαφυλάσσεται η ισορροπία
ανάμεσα στις Νομοθετικές και Διοικητικές Ενέργειες, που αντανακλούν την
εκδήλωση Δημόσιας Εξουσίας, όπως αυτή απεικονίζεται στο Δημοσίο Συμφέρον και
στην εύλογη πεποίθηση που επέδειξαν οι καλόπιστοι κι εχέφρονες Πολίτες γιά διατήρηση
επί μακρόν της καθεστηκυίας Έννομης Τάξης, όπως αυτή απεικονίζεται στην, άξια
γιά παροχή προστασίας, εμπιστοσύνη του Πολίτη. Στην προσέγγιση κι επίλυση αυτού
του ζητήματος, λειτουργεί διαφωτιστικά η εξέταση του πεδίου των Γενικών Αρχών
του Διοικητικού Δικαίου, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί διαχρονικά από την ανεύρεση
κι ανάδειξη τους μέσω της Νομολογίας, κατά τη διαρκή προσπάθεια ενός εκάστου
Εφαρμοστή του Δικαίου ν' αναδεικνύει ερμηνευτικά μία Διάταξη, προκειμένου ν'
αντιμετωπίσει επαρκώς μία πραγματική κατάσταση.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Βασίλειος Γκίκας
