Η Γερμανία, η οποία αντιπροσωπεύει το 1% του Παγκόσμιου Πληθυσμού και λιγότερο από το 5% του Παγκόσμιου ΑΕΠ, είναι υπεύθυνη γιά τη θλιβερή κατάσταση της Παγκόσμιας Οικονομίας;
Στο πλαίσιο της Ευρώπης, η Γερμανία αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 30% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης και λιγότερο από το 25% της συνολικής Παραγωγής της ΕΕ. Η Γερμανία είναι σημαντική, αλλά όχι κυρίαρχη.
Η Γερμανία αποτελεί μόνο την κορυφή του Τευτονικού παγόβουνου: Όλες οι Ευρωπαϊκές Χώρες που μιλούν Γερμανικές (Τευτονικές) γλώσσες τρέχουν Πλεονάσματα Τρεχουσών Συναλλαγών. Η Ολλανδία, η Ελβετία, η Σουηδία κι η Νορβηγία, όλες τρέχουν Πλεονάσματα που είναι μεγαλύτερα ως ποσοστό του ΑΕΠ από της Γερμανίας. Το συνολικό ετήσιο Εξωτερικό Πλεόνασμα αυτών των Χωρών είναι πάνω από 250 δις δολάρια, ελαφρώς μεγαλύτερο από ό,τι της Γερμανίας από μόνο του. Επιπλέον, τα δικά τους Πλεονάσματα είναι περισσότερο Μακρόχρονα από αυτά της Γερμανίας: πριν από 10 χρόνια η Γερμανία είχε Έλλειμμα Τρεχουσών Συναλλαγών, ενώ οι γλωσσικοί της συγγενείς έτρεχαν ήδη Πλεονάσματα παρομοίου μεγέθους όπως και σήμερα. Κατά την τελευταία δεκαετία, αυτή η Ομάδα έχει καταγράψει ένα Σωρευτικό Πλεόνασμα μεγαλύτερο κι από αυτό της Κίνας. Μεγάλο μέρος των εύκολων συμβουλών Πολιτικής που προσφέρονται στην Γερμανία γιά να διορθώσει το Πλεόνασμά της φαίνονται λανθασμένες, όταν εξεταστούν τα επίμονα Πλεονάσματα αυτής της ποικιλόμορφης Ομάδας Χωρών: Η Ολλανδία, όπως η Γερμανία, ανήκει στην Ευρωζώνη· η Ελβετία έχει συνδέσει μονομερώς το Νόμισμά της με το ευρώ, ενώ η Σουηδία διατηρεί ακόμη μία Κυμαινόμενη Συναλλαγματική Ισοτιμία.
Εντός της Ευρωζώνης ο παράγοντας που αντιστάθμιζε τα Πλεονάσματα της Γερμανίας παλιότερα, ήταν τα Ελλείμματα των Περιφερειακών Χωρών, κυρίως της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Ελλάδας. Αυτό δεν ισχύει πιά. Σήμερα, ο αντισταθμιστικός παράγοντας στην υπερβολική Αποταμίευση των Τευτόνων είναι η αρνητική Αποταμίευση των Αγγλοσαξόνων: εδώ και πολύ καιρό οι περισσότερες Αγγλόφωνες Χώρες τρέχουν Ελλείμματα Τρεχουσών Συναλλαγών. Σωρευτικά, το άθροισμα των Ελλειμμάτων Τρεχουσών Συναλλαγών των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου κι άλλων μεγάλων Χωρών της Κοινοπολιτείας, ανέρχεται σε περισσότερα από 800 δις δολάρια ή περίπου το 60% του παγκόσμιου συνόλου όλων των Εξωτερικών Ελλειμμάτων. Οι Εθνικοί Φορείς Χάραξης Πολιτικής και τα ΜΜΕ στις μεγάλες Αγγλόφωνες Χώρες διαμαρτύρονται γιά το Γερμανικό Πλεόνασμα, αλλά, από μόνη της η δράση από μέρους της Γερμανίας, δεν έχει σημαντικό αντίκτυπο στις τύχες αυτών των Χωρών, διότι τα Ελλείμματά τους είναι πολύ μεγαλύτερα. Το βασικό ερώτημα είναι ποιός θα ωφεληθεί αν η Γερμανία αρχίσει να εισάγει περισσότερο. Οι Περιφερειακές Χώρες της Ευρωζώνης είναι υπεύθυνες γιά το 10% των Γερμανικών Εισαγωγών, σε αντίθεση με περίπου 40% για τις υπόλοιπες Πλεονασματικές Χώρες της Βόρειας Ευρώπης. Μιά ενίσχυση της Εγχώριας Ζήτησης στη Γερμανία θα ωφελούσε μεταξύ άλλων αυτές τις Πλεονασματικές Χώρες, με χαμηλή Ανεργία, 4 φορές περισσότερο από ό,τι τις Χώρες της Περιφέρειας, με πολύ υψηλότερη Ανεργία. Άλλες Χώρες με Διαρθρωτικό Πλεόνασμα, συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας, της Κίνας και της Ιαπωνίας, θα επωφελούνταν επίσης περισσότερο από μιά ισχυρότερη Γερμανία, από ό,τι η Ισπανία ή η Ελλάδα. Συνεπώς, η συζήτηση σχετικά με το Γερμανικό Πλεόνασμα μπερδεύει τα πράγματα με δύο τρόπους. Πρώτον, αν κι η Γερμανική Οικονομία και το Πλεόνασμά της πλανώνται ισχυρά πάνω από την Ευρώπη, μία προσαρμογή στη Γερμανία από μόνη της θα είχε ελάχιστα πλεονεκτήματα γιά την Περιφέρεια της Ευρωζώνης. & Δεύτερον, σε παγκόσμιο επίπεδο, η προσαρμογή της Γερμανίας από μόνη της θα ωφελούσε πολλές Χώρες από λίγο, ενώ άλλες Πλεονασματικές Χώρες θα επωφελούνταν δυσανάλογα. Μία προσαρμογή από όλες τις Χώρες του Ευρωπαϊκού Βορρά θα είχε τον διπλάσιο αντίκτυπο από ό,τι οποιαδήποτε ενίσχυση της Ζήτησης μόνο στη Γερμανία, εξαιτίας του υψηλού βαθμού Ολοκλήρωσης μεταξύ των Τευτονικών Χωρών. Αυτό ισχύει σ' Ευρωπαϊκό και σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο συντονισμός εντός Ευρωζώνης (γιά παράδειγμα, μέσω μίας διαδικασίας υπερβολικής ανισορροπίας, που μπορεί να εφαρμόζεται τώρα στη Γερμανία) φαίνεται σε μεγάλο βαθμό ανεπαρκής, εάν ο στόχος του είναι να βοηθήσει τις Χώρες της Περιφέρειας. Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι Αγγλόφωνες Ελλειμματικές Χώρες θα επωφελούνταν επίσης πολύ περισσότερο εάν όλη η Βόρεια Ευρώπη αύξανε την Εγχώριά της Ζήτηση.
Η Γερμανία έχει υπάρξει ελκυστικός στόχος γιά Χώρες Εξωτερικού Ελλείμματος στην Ευρώπη και πέρα από αυτήν. Αλλά, το να τα ρίχνουμε όλα στη Γερμανία είναι ο λάθος τρόπος γιά να έχουμε αποτελέσματα.
Βασίλειος Γκίκας.
