Το Μνημόνιο κατέστρεψε το Συνταξιοδοτικό Σύστημα της Ελλάδας. Όσοι το υποστήριζαν από την έναρξη του Μνημονίου, φαινόταν παρακινδυνευμένο σε όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με το φορτίο των λέξεων και τους ευφημισμούς των Ρυθμίσεων, γιά τους προσεκτικούς μελετητές του, επρόκειτο περί στοχευμένης κατάρρευσής του. Γιά να περάσουν τα Σχεδιασμένα Μέτρα της Αποδόμησης, προβλήθηκαν συνήθη περιστατικά ως Γενικοί Κανόνες, ώστε ν' αμβλυνθεί η πίστη των Πολιτών στο Σύστημα της Δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης. Στις χρόνιες πληγές του Συνταξιοδοτικού και κυρίως στη διαχρονική κακοδιαχείριση και λεηλασία των Αποθεματικών των Ταμείων προστίθενται: 1. Η αύξηση της Ανεργίας κατά 17 μονάδες μέχρι σήμερα, με κάθε μία μονάδα ν' αφαιρεί κατ' έτος 250 εκ. ευρώ Εισφορές από το Σύστημα. 2. Η ραγδαία μείωση των Μισθών, που ανέρχεται σε 20 μονάδες και πλέον, με κάθε μιά από τις οποίες αφαιρεί 150 εκ. ευρώ Εισφορές κατ' έτος από το Σύστημα. 3. Η έκρηξη της ανασφάλιστης και μαύρης Εργασίας. 4. Η ατυπία στο μεγάλο τμήμα των Εργασιακών Σχέσεων. 5. Οι προσωρινές μορφές Απασχόλησης, ευελιξίας και τα πεντάμηνα των ΕΣΠΑ των 427 και 490 ευρώ αντίστοιχα, που σωρευτικά στερούν εισφορές 3 δις ευρώ κατ' έτος από το Σύστημα. & 6. Η δραστική περικοπή της Κρατικής Επιχορήγησης προς τα Ταμεία κατά 1,4 δις ευρώ γιά το 2012 και κατά περίπου 1 δις ευρώ γιά το 2013, καθώς κι η μείωση των Εργοδοτικών Εισφορών κατά 1,1%, με απώλειες γιά τα Ταμεία, που ανέρχονται στα περίπου 250 εκ. ευρώ. Όλες αυτές οι αιτίες, συναθροιζόμενες, οδηγούν το Ελληνικό Σύστημα Συντάξεων σε κατάρρευση. Αν προστεθεί η μείωση των Εργοδοτικών Εισφορών κι η μαζική φυγή από την Εργασία, λόγω των Προγραμμάτων Εθελούσιας ή Αναγκαστικής Εξόδου, μείωσης Προσωπικού ή τον φόβο απώλειας του Εφάπαξ ή εγκλωβισμού στο Σύστημα επί μακρόν, τότε το κραχ των Ταμείων είναι ήδη προ των πυλών. Οι Συντάξεις πραγματικά κινδυνεύουν. Τα προσεχή χρόνια το Σύστημα αδυνατεί πλέον να μείνει όρθιο με δικές του δυνάμεις. Η Οικονομική Ανασυγκρότηση με την Πλήρη κι Ασφαλισμένη Απασχόληση, το Σχέδιο απαρτίωσης των αποθεματικών των Ταμείων κι η δημιουργία Εθνικού Ταμείου γιά την ενίσχυση της Δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης, αποτελούν την καθολικά αποδεκτή λύση. Κάθε άλλη συζήτηση ή πρόταση είναι πλήγμα γιά το Δημόσιο Συνταξιοδοτικό Σύστημα και δεν εγγυάται την καταβολή Σταθερής κι Αξιοπρεπούς Σύνταξης.
Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2015
15-11-13 Το Μνημόνιο κατέστρεψε
Το Μνημόνιο κατέστρεψε το Συνταξιοδοτικό Σύστημα της Ελλάδας. Όσοι το υποστήριζαν από την έναρξη του Μνημονίου, φαινόταν παρακινδυνευμένο σε όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με το φορτίο των λέξεων και τους ευφημισμούς των Ρυθμίσεων, γιά τους προσεκτικούς μελετητές του, επρόκειτο περί στοχευμένης κατάρρευσής του. Γιά να περάσουν τα Σχεδιασμένα Μέτρα της Αποδόμησης, προβλήθηκαν συνήθη περιστατικά ως Γενικοί Κανόνες, ώστε ν' αμβλυνθεί η πίστη των Πολιτών στο Σύστημα της Δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης. Στις χρόνιες πληγές του Συνταξιοδοτικού και κυρίως στη διαχρονική κακοδιαχείριση και λεηλασία των Αποθεματικών των Ταμείων προστίθενται: 1. Η αύξηση της Ανεργίας κατά 17 μονάδες μέχρι σήμερα, με κάθε μία μονάδα ν' αφαιρεί κατ' έτος 250 εκ. ευρώ Εισφορές από το Σύστημα. 2. Η ραγδαία μείωση των Μισθών, που ανέρχεται σε 20 μονάδες και πλέον, με κάθε μιά από τις οποίες αφαιρεί 150 εκ. ευρώ Εισφορές κατ' έτος από το Σύστημα. 3. Η έκρηξη της ανασφάλιστης και μαύρης Εργασίας. 4. Η ατυπία στο μεγάλο τμήμα των Εργασιακών Σχέσεων. 5. Οι προσωρινές μορφές Απασχόλησης, ευελιξίας και τα πεντάμηνα των ΕΣΠΑ των 427 και 490 ευρώ αντίστοιχα, που σωρευτικά στερούν εισφορές 3 δις ευρώ κατ' έτος από το Σύστημα. & 6. Η δραστική περικοπή της Κρατικής Επιχορήγησης προς τα Ταμεία κατά 1,4 δις ευρώ γιά το 2012 και κατά περίπου 1 δις ευρώ γιά το 2013, καθώς κι η μείωση των Εργοδοτικών Εισφορών κατά 1,1%, με απώλειες γιά τα Ταμεία, που ανέρχονται στα περίπου 250 εκ. ευρώ. Όλες αυτές οι αιτίες, συναθροιζόμενες, οδηγούν το Ελληνικό Σύστημα Συντάξεων σε κατάρρευση. Αν προστεθεί η μείωση των Εργοδοτικών Εισφορών κι η μαζική φυγή από την Εργασία, λόγω των Προγραμμάτων Εθελούσιας ή Αναγκαστικής Εξόδου, μείωσης Προσωπικού ή τον φόβο απώλειας του Εφάπαξ ή εγκλωβισμού στο Σύστημα επί μακρόν, τότε το κραχ των Ταμείων είναι ήδη προ των πυλών. Οι Συντάξεις πραγματικά κινδυνεύουν. Τα προσεχή χρόνια το Σύστημα αδυνατεί πλέον να μείνει όρθιο με δικές του δυνάμεις. Η Οικονομική Ανασυγκρότηση με την Πλήρη κι Ασφαλισμένη Απασχόληση, το Σχέδιο απαρτίωσης των αποθεματικών των Ταμείων κι η δημιουργία Εθνικού Ταμείου γιά την ενίσχυση της Δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης, αποτελούν την καθολικά αποδεκτή λύση. Κάθε άλλη συζήτηση ή πρόταση είναι πλήγμα γιά το Δημόσιο Συνταξιοδοτικό Σύστημα και δεν εγγυάται την καταβολή Σταθερής κι Αξιοπρεπούς Σύνταξης.
